Patti LaBelle

Het waren een paar lange weken wachten. Maar eindelijk is ze er dan: Patti LaBelle. Ons nieuwe gezinslid. Een mooi, pittig Maine Coontje. Over twee weken komt er nog een vriendje van hetzelfde ras bij: James Brown. En dan gaat het hier een dolle boel worden. Nu zet Patti in haar eentje de boel op stelten. De twaalfjarige begint op dat moment ook met haar toneelstukje en het vermaak is compleet. Voor ons dan: de bankzitters. Want een aanstelster is het.

Een paar keer per dag heeft Patti last van de ‘gekkekattenziekte’. Zij scheurt dan als een idioot de kamer rond en springt overal op en af. Overdag is dit geen enkel probleem en kan het kind het prima aan. Echter als het donker begint te worden en mevrouw LaBelle begint aan deze uitdaging, dan wordt de puber lachwekkend bang. Ja, dat bestaat. Als een Boeddha gaat ze op een rond tafeltje zitten en begint aan haar mantra.

‘Oh my god, dit is niet normaal. Oh my god, dit is niet normaal. Oh my god, dit is niet normaal. ‘

Ondertussen rollen wij van de bank en gieren het uit. Tegelijkertijd probeer ik haar te overtuigen om bij ons te komen zitten. Blijkbaar ben ik niet overtuigend genoeg op deze manier. Ze vraagt of dat ik gestoord ben geworden ofzooooo en gaat verder.

‘Ze gaat jaaaaagen. Ze gaat jaaaaagen. Ze gaat jaaaaagen.’

‘Misschien vreet ze je zo wel op.’

Het wordt me niet in dank afgenomen en ze roept dat ik een slechte moeder ben. Ik vertel haar, dat ze zelf een rare drol is en zo vliegen de kinderachtige verwijten over en weer. Zo zijn wij. Wel met humor en niks gemeend, denk ik.

Verder verloopt het allemaal voorspoedig met onze ‘Pat’. Ze eet, drinkt, poept en piest. De kattenbak wordt zonder morren twee keer op een dag gezeefd. Niet normaal zeg, zo’n stoelgang. Ik ben jaloers. De zevenjarige zorgt voor het eten. De brokjes staan dag en nacht paraat en kokhalzend zet ze kalkoenhart neer. Jemig, wat een lucht zit er aan blikvoer.

Huisdieren zijn goed voor kinderen, hoor ik altijd. Goed voor het verantwoordelijkheidsgevoel en de weerstand. Voor de weerstand? Eerst likken ze aan hun achterste en dan aan je hand. Rare theorie, vind ik. Gewoon gezellig en het brengt leven in de brouwerij. Vooral dat laatste, dat hadden we hier nog niet…..

Kort verhaal: Onaangename stilte

Het was op de dag dat haar broer terugkwam uit Duitsland. Weemoedig had ze uit het raam naar de oprijlaan gekeken toen ze opgeschrikt werd door het gerinkel van de telefoon. Ze herkende het nummer van de rechercheur. Er was nieuws. De dader had een belangrijk spoor achtergelaten. Sneller dan verwacht zouden ze de verdachte kunnen pakken. Een golf van misselijkheid trok door haar maag en ze vertelde dat haar broer Thomas onderweg was vanuit Duitsland. De rechercheur beloofde om op een later tijdstip nog een keer te bellen.

Drie dagen ervoor had ze haar ouders alleen begraven. Thomas had er niet bij kunnen zijn. Hij verbleef langere tijd in Duitsland voor werkzaamheden. De laatste tijd hadden ze weinig contact gehad. De zaken gingen slecht en Thomas was de laatste maanden een chagrijn geweest. Ze wist niet precies waar hij verbleef. Net als zijn secretaresse. Hij had haar een week vakantie gegeven tijdens zijn afwezigheid. Zijn mobiele nummer was continue onbereikbaar geweest tot gisteren. Eindelijk kreeg ze hem aan de lijn en was in huilen uitgebarsten bij het horen van zijn stem. Met horten en stoten had ze verteld over de tragedie die zich had afgespeeld.

Die bewuste middag verliep zoals iedere middag. Zodra de laatste leerlingen haar lokaal hadden verlaten, liep ze nog een rondje door de klas. Schoof hier en daar een stoel aan, raapte een papiertje op en zette een potlood in het daarvoor bestemde houdertje. Ze pakte haar lederen tas en knipte het lichtknopje uit. Voor het eerst sinds weken was ze op de fiets. Vroeg in de ochtend had ze haar lieve moeder nog gesproken. Die middag zou ze iets later bij haar ouders zijn voor de thee. Iedere dag vanuit school ging ze even langs bij de twee schatten. Sinds haar vader vorig jaar een kleine hersenbloeding had gekregen was haar bezorgdheid toegenomen.

Bij het openen van de zware eiken deur rook ze een metaalachtige lucht. De stilte die op haar neerdaalde was te zwaar geweest. Haar moeder stond niet bij de salondeuren te wachten en ze hoorde haar vader de piano niet bespelen. Een onbestemd gevoel overviel haar en voetje voor voetje schuifelde ze door de gang. Ze stond in de deuropening en pakte aan weerskanten de deurposten beet om zichzelf staande te houden. Daar lagen ze. Op de sofa lag haar moeder met het touw nog rond haar nek. Haar vader lag voor de open haard in een grote plas bloed. Zijn handen en voeten waren aan elkaar vastgebonden. Een dierlijke schreeuw kwam vanuit het diepst van haar ziel.

Ze hoort het geluid van knarsend grind en haar blik gaat weer richting de oprijlaan. Haar broer stapt uit de auto en pakt zijn koffer. Met een vermoeide blik kijkt hij schichtig om zich heen. Ze loopt naar de voordeur en neemt zijn tas over. Stilzwijgend lopen ze verder en gaan naar binnen. Zonder enige emotie kijkt hij haar aan.

‘Wanneer ontvang ik mijn deel van de erfenis?’

‘Hoe bedoel je, Thomas?’

Met verzwakte pas komt hij haar kant op. In zijn hand ziet ze een langwerpige glinstering. Ze voelt opgekropte woede in zich oplaaien als ze beseft, dat ze oog in oog staat met de moordenaar. In een vloeiende beweging pakt ze de zware kandelaar naast zich en zwaait hem tegen zijn hoofd. Thomas valt en blijft roerloos liggen. Haar telefoon gaat over. Ze ziet het nummer van de rechercheur en neemt op.

‘Hij is hier,’ zegt ze met trillende stem.

‘Ik weet het. Kom maar naar buiten. Ik ben er.’

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Follow Simone Dokter on WordPress.com

Simone Dokter

rondvaart

rondvaarten en boottochten in en om Utrecht

joepblog

Miniaturen over vaderschap familierecht en nog wat dingen ----------------------------------------------- scroll down of klik op het pijltje

NUtblog

Ars longa, vita brevis

annick leest

een boekenblog

daanschrijft

over het bijzondere in het alledaagse

Trendy Goodies

Een site/blog waarin ik over ons leven, onze dieren, mijn creatieve ideetjes, mijn webwinkel Trendy Goodies en mijn leven met fybromyalgie schrijf.

samentegendehardewereld

Just another WordPress.com site

Jellybeats

a personal life style blog

Ewoud Butter

Zelfstandig onderzoeker, adviseur, (toneel)schrijver

dagelijks iets degelijks

een kijk op de wereld van wielrennen, muziek, literatuur, theater, film, erotiek en zoveel meer dingen die het leven aangenamer maken

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Vertel me een verhaal

Digitaal atelier van Cathérine Ongenae

Luuk

Natuur en wat ik verder ontmoet

Anouk Fierens

#noukiestekeningetje

david troch

man van het woord

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

cindyknoke.wordpress.com/

Photography and Travel

Martin Jan Melinga

Gezondheidsfilosoof en innovator | Een kritische blik op de maatschappij en de gezondheidszorg in het bijzonder. Pleit voor Leefstijl Gezondheidszorg. Op persoonlijke titel!

Gedachtenspinsels

Personal Lifestyle Blog

wanda politica

Wanda Dijkstra - iemand met ambities, meningen en fouten.

NooitMeerBuitenSlapen

Verhalen van een ervaringsdeskundige

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

feetjeblogt

Het leven door de ogen van Feetje

Stukkie lezen?

In alles zit een verhaal

blogbydenisee

blogbydenisee

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Tifosa

Vrouw, mama, zot van mijn man en kinderen, lezen, sport, tv, eten en Italië

desperate huismus

De avonturen van een huismus in Chicago

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

Vintage Vision

Creatieve blog over mode, decoratie en fraaie hebbedingetjes!

reismeermin

Just another WordPress.com site

©urieuzeneuzemosterdpot

see it, feel it, enjoy it!

JEAN PHILIP DE TENDER

everything is a story

Henningsheim

Alltägliche Begegnungen

KoningsKrabbels | Sandra de Koning - van de Pol

Mijn Koningskrabbels gaan over Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Laten & Later...

About my so called life!

Aut inveniam viam, aut faciam

Life through Cat's eyes

What you seek is seeking you #Rumi

Denkgedachten

Een bescheiden poging om mezelf, de mens(heid) en het Leven beter te begrijpen

#sylviawitte

korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres

watikzoalbeleef

This WordPress.com site is the bee's knees

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

IMPREINTofficial

The official page of the artist created to host the project 'CUT OFF'.

Sonja leest&schrijft

You know you've read a good book wen you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend