De laatste dag

Nog één dag genieten van 2015 en dan is dit jaar voorbij. Gisteren viel het de zesjarige op dat de tijd zo snel gaat. Daar schrok ik eigenlijk wel een beetje van. Op deze leeftijd kwamen zulke gedachten niet bij me op. Een oude ziel is het. Gelijk heeft ze wel. Ongeveer half augustus zet ik de kerstboom op, zodat we er lang van kunnen genieten en morgen zetten we hem weer buiten.

Morgen. Morgen is alles anders. Morgen is het namelijk 2016. En ik ga gezonder eten, meer bewegen, nog minder roken (even kijken op mijn lijstje van vorig jaar) en me afzijdig houden van negatief gelul. Dat laatste doe ik al, simpelweg omdat ik daar gewoon geen zin in heb. Nu ben ik niet één of andere ‘blijbakkes’ met struisvogelgedrag. Helemaal niet zelfs. Maar het zit in de mens om negatief te zijn en voordat je het weet zit je in iemand zijn negatieve spiraal. Ik vertik het. Bijzondere omstandigheden uitgesloten natuurlijk. Maar meestal zijn de mensen met ‘bijzondere omstandigheden’ de positiefste.

Maar goed. Eigenlijk had ik het nog over de kerstboom. Wat een parmantig ding hebben we dit jaar gescoord. Er is nog geen naald vanaf gekomen. Nu vrees ik met grote vreze de dag van morgen. Die boom gaat de deur uit en onderweg naar buiten gaat hij een triljoen naaldjes verliezen, de bastard. Op nieuwjaarsdag veranderen we heel het huis weer naar normaal en beginnen aan al onze goede voornemens. Behalve ik dan.

Oudejaarsavond is namelijk een aanslag op mijn fysiek en mentaal vermogen. Vanwege mijn ‘gezelligheids-paffies’. Ja, ik ben er zo één. Rook alleen bij feestjes en partijen. Gelukkig heb ik die bijna nooit en ik zit ook niet op wijsneuzerige: ‘Is het niet gezellig dan, als je niet kunt roken?’ vragen te wachten. Just so you know. En dan is het ook nog eens shag. Die blik als je shag uit je handtasje haalt, onbetaalbaar. Ik knik altijd bevestigend op zo’n moment.

‘Shag en whiskey.’

Als je ouders bijnamen als ‘schurkenburg’ hanteren in plaats van: snoezig engeltje, dan krijg je dit. Welbeschouwd, kan ik dus nergens iets aan doen.

Nieuwjaarsdag. Deze dag heb ik het gevoel dat ik een dode vogel heb opgevreten. Deze dag heb ik een tong als schuurpapier. Deze dag staat mijn hoofd op exploderen. Deze dag hangen mijn oogleden tot onder mijn oksels. En op deze dag genieten we ook.

Kerstviering en vreetpartijtjes

Hier stond je dan vanavond. Het was wel spannend. Maar toch ook fijn……

Morgenavond is het weer zover voor de twee ‘sappies’, Kerstviering op school en in de kerk. Vooral dat laatste was even een moment van hysterie. Aangezien ik mezelf gewoon vrolijk s ’avonds had laten inplannen op mijn werk. Niet opgelet, ontaard, slecht enzovoorts.

Dom zijn de meeste ouders, angstig dom

en egoïstisch, in hun ongeschoold beminnen.

Zij kussen, maar zij kijken niet van binnen

en wrikken zo dat frêle zieltje krom.

(S. Carmiggelt)

Hopla, schuldgevoel geboren. Als een malle mijn charmes in de strijd gegooid en heb mijn uren kunnen verzetten. Nu ben ik aanwezig en Moeder Teresa zal trots op me zijn. Elfjarige zit in het laatste jaar. Haar laatste viering op de basisschool. Waar andere jaren groep acht een toneelstukje mocht opvoeren, gaan ze het dit jaar anders doen. Teleurgesteld was ze. Ik heb nog voorgesteld om gewoon stug als een ezel te verschijnen. Gelukkig heeft ze humor en hebben we samen zitten beelddenken hoe dat eruit zou zien. Heeft ze haar toneelstukje onverwachts toch gekregen. Alleen de rol van ezel viel een beetje tegen.

Ander ‘dilemma’ is de kerstviering op school. Hier moeten de kinderen zelf een gerechtje meenemen en creëren op deze manier een buffet. Onwijs leuk, gezellig en zelfs spannend. Ieder jaar moeten de kinderen invullen wat ze meenemen, zodat er niet alleen een buffet met gevulde eieren ontstaat. Moet je toch niet aan denken, die lucht alleen al. Een klaslokaal vol muffe kindertjes, schransend aan het ei. Gezegend ben ik met twee ‘waarom moeilijk doen als het makkelijk kan kinderen’. Onze jaarlijks terugkerende delicatesse hebben ze gauw genoteerd. Worstenbroodjes met een goudbruine korst….van de HEMA. Van de HEMA zetten ze er trouwens niet bij. Wij durven ook gewoon te zeggen, dat we uren in de keuken hebben gestaan. Zo zijn wij…..

Ja, zo zijn wij. Afgelopen weekend had ik lekker gehaktballen in pindasaus.

‘Die ballen zijn wel erg mooi rond allemaal. ‘

‘Ja, goed hè. Ik heb ze met zorg gebakken.’

Dit was echt ongelogen. Gebakken in roomboter. Ik had ze alleen niet zelf gekruid en gedraaid. De teleurstelling was onnoemelijk groot. Hierdoor voelde ik mij wederom schuldig en heb de belofte gemaakt dat ik deze week Stifado, een Griekse stoofschotel, zal maken.

Iemand nog een adresje?

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Follow Simone Dokter on WordPress.com

Simone Dokter

rondvaart

rondvaarten en boottochten in en om Utrecht

joepblog

Miniaturen over vaderschap familierecht en nog wat dingen ----------------------------------------------- scroll down of klik op het pijltje

NUtblog

Ars longa, vita brevis

annick leest

een boekenblog

daanschrijft

over het bijzondere in het alledaagse

Trendy Goodies

Een site/blog waarin ik over ons leven, onze dieren, mijn creatieve ideetjes, mijn webwinkel Trendy Goodies en mijn leven met fybromyalgie schrijf.

samentegendehardewereld

Just another WordPress.com site

Jellybeats

a personal life style blog

Ewoud Butter

Zelfstandig onderzoeker, adviseur, (toneel)schrijver

dagelijks iets degelijks

een kijk op de wereld van wielrennen, muziek, literatuur, theater, film, erotiek en zoveel meer dingen die het leven aangenamer maken

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Vertel me een verhaal

Digitaal atelier van Cathérine Ongenae

Luuk

Natuur en wat ik verder ontmoet

Anouk Fierens

#noukiestekeningetje

david troch

man van het woord

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

cindyknoke.wordpress.com/

Photography and Travel

Martin Jan Melinga

Gezondheidsfilosoof en innovator | Een kritische blik op de maatschappij en de gezondheidszorg in het bijzonder. Pleit voor Leefstijl Gezondheidszorg. Op persoonlijke titel!

Gedachtenspinsels

Personal Lifestyle Blog

wanda politica

Wanda Dijkstra - iemand met ambities, meningen en fouten.

NooitMeerBuitenSlapen

Verhalen van een ervaringsdeskundige

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

feetjeblogt

Het leven door de ogen van Feetje

Stukkie lezen?

In alles zit een verhaal

blogbydenisee

blogbydenisee

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Tifosa

Vrouw, mama, zot van mijn man en kinderen, lezen, sport, tv, eten en Italië

desperate huismus

De avonturen van een huismus in Chicago

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

Vintage Vision

Creatieve blog over mode, decoratie en fraaie hebbedingetjes!

reismeermin

Just another WordPress.com site

©urieuzeneuzemosterdpot

see it, feel it, enjoy it!

JEAN PHILIP DE TENDER

everything is a story

Henningsheim

Alltägliche Begegnungen

KoningsKrabbels | Sandra de Koning - van de Pol

Mijn Koningskrabbels gaan over Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Laten & Later...

About my so called life!

Aut inveniam viam, aut faciam

Life through Cat's eyes

What you seek is seeking you #Rumi

Denkgedachten

Een bescheiden poging om mezelf, de mens(heid) en het Leven beter te begrijpen

#sylviawitte

korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres

watikzoalbeleef

This WordPress.com site is the bee's knees

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

IMPREINTofficial

The official page of the artist created to host the project 'CUT OFF'.

Sonja leest&schrijft

You know you've read a good book wen you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend