Balansen

Halverwege september en ik zal de balans eens opmaken voor mezelf. De balans van het leven na de zomervakantie. In de vakantie, tijdens mijn momenten van ´joie de vivre´ bekonkel ik altijd mooie soms filosofische doelen met mezelf. Uiteenlopende uitdagingen zijn het. Van een simpelweg meer genieten van de geur en kleur om je heen. Goed doen voor je medemens. Tot een serieus project van gezonder leven met meer beweging en verantwoord eten. En ja, dit kunnen we in mijn geval rustig een project noemen.

Om maar met het laatste te beginnen. Het startsein is gegeven. Meestal ga ik in juni ‘panikeren’. Te laat om al die rollades nog weg te werken. De tendens van de laatste jaren is dat er steeds meer ‘dikkies’ komen, een geruststellende gedachte, maar toch. Voor nu heb ik het ‘briljante’ idee om in september al op mijn voeding te gaan letten en regelmatig een rondje te gaan lopen. Regelmatig is overigens een ruim begrip. De bedoeling is om het een jaar vol te houden. Het idee is goed, ben twee weken bezig en drie kilo kwijt.

´De eerste weken verlies je alleen maar vocht.´

Zulke opmerkingen wil ik niet horen, jaloers wicht. Het is gewoon drie kilo. Drie kilo vocht, drie kilo vet, drie kilo stront. Het kan me niet interesseren, als die trut van een weegschaal maar naar beneden gaat.

Goed doen voor je medemens. Soms eenvoudig, vaak ook niet. Rond de feestdagen ga ik kleine pakketjes met lekkernijen maken voor mensen die het goed kunnen gebruiken. Tenslotte vreet ik zelf een stuk minder. Wie goed doet, goed ontmoet. Voor mijn ‘medemeisjes’ daarentegen ben ik alweer de versufte moeder geweest. De eerste studiedagen zijn alweer achter de rug. Dagen waarop de meisjes vrij zijn en ik dus niet. Lekker opgelet. Achteraf gezien een schuldgevoel voor niks. De elfjarige ging bij een vriendin logeren en de zesjarige was dikke mik met haar vader. Conclusie: ze hebben me niet gemist.

Nog meer goed nieuws? Jazeker. Volgens de miljoenennota ga ik volgend jaar iedere maand geld overhouden. En niet zomaar een tientje. Nee, wel honderd euro per maand. Twaalfhonderd blinkende munten op jaarbasis. Ga ik iedere maand nieuwe schoenen kopen, decadent doen bij de wijnboer. Of spaar ik het op en boek een 8-daagse ‘schransvakantie’ naar Ibiza. Na een jaar opletten heb ik daar toch wel recht op?

Lui of ontspanning

Het is toch ook wel weer fijn. Deze dagen met wat somber weer. Nu heb ik het niet over hoosbuien en temperaturen onder nul. Nee, net somber genoeg om ´legitiem´ op de bank te hangen, maar een wandeling zou ook nog tot de mogelijkheden kunnen behoren. Legitiem inderdaad. Als zonnestralen in de morgen neerstrijken op de vensterbank. En vogels in alle vroegte bulderen, dan ligt het nooit zo lekker meer in bed. Bij mooi, stralend weer voel ik me altijd verplicht om iets te gaan doen. Iets als in weinig zinnigs, maar toch. Lui op de canapé hangen valt daar echter niet onder.

Sommige zeggen dan: “Ik moet niks, beslis ik allemaal zelf.” Dit zijn zogenaamd, zelfverzekerde types. Enkele zijn het liefst hele dagen onder andere luitjes. Anders vervelen ze zich of voelen eenzaamheid. Nu is dit een aanname, want eigenlijk stralen ze gezelligheid uit. Van die ‘blije ei-hoofden’. Zelf ben ik regelmatig graag alleen of met mijn gezin om me heen. Gelukkig hebben ze de leeftijd, dat ze me aardig met rust kunnen laten. Met graag alleen, bedoel ik trouwens niet een uurtje. Nee, liever een hele dag of langer. Lezen, surfen en uren muziek luisteren met mijn ogen dicht. Heerlijk.

Gisteren was zo’n dag. Vanuit bed duiken we op de sofa. Nu ben ik gezegend met twee luie mormels, waarvan één tussen haakjes. Uiteraard ontbijten we horizontaal. Twee uurtjes later spoor ik de goorlappen aan om in de douche te gaan. Tussendoor zet ik wasjes en drogers aan. Ruim ik de vaatwasser uit. En spuit de wc schoon. Je moet natuurlijk je werk nog wel blijven zien, zou mijn eega zeggen, de slechterik. Spelbreker is het, want hij is een partij actief. Soms doe ik gewoon alsof ik hem niet zie, doodvermoeiend zeg. Eén kind kan deze ontspannen toestand niet langer aan. Ze is na de middag richting stad vertrokken met kameraden, monumenten bekijken. Het was tenslotte monumentendag.

Vandaag staat ontspanning weer op het menu. Vanmiddag gaan we echter wel aan de wandeling. Werkt ook heel ontspannend, zeggen ze. Net als de marathon lopen, squashen en yoga. Natuurlijk, ammehoela. Alhoewel bij het laatste, de krokodilhouding me goed afgaat. Vanochtend zijn we wel op dezelfde wijze gestart. Voorzichtig werd ons de vraag gesteld, wat we gingen doen vandaag. Niks, galmde het door de ruimte. It wasn’t me. Het was smurfin van zes. Lui ding!

Lang leve de pepernotenwinkel

Een pepernotenfabrikant gaat dit najaar tien pepernotenwinkels openen in Nederland. Aan het eind van de werkdag, even lekker het nieuws lezen et voilà……pepernotenwinkels. Pepernoten met smaken als framboos, stroop, tiramisu en truffel-kaneel. Waar zijn de smaken Piña Colada, Baileys of Bloody Mary. In een pepernotenwinkel verwacht ik natuurlijk wel een beetje aparte smaken. Pepernoten met ‘sinaasappelkorst’. Nou, om de vingers bij af te likken zeg. Wie heeft er nu zin in pepernoten met sinaasappel. Is dit een verkooptechniek om ons dames op het verkeerde spoor te zetten. Oh, er zit sinaasappel in. Past precies in mijn ‘ik-werk-aan-mijn-dikke-reet-dieet’.

Zelf heb ik helemaal niks met het feestje van Sinterklaas en de meisjes gelukkig ook niet. Pakjesavond, daar doen wij niet aan. Wat een zenuwentoestand en organisatie. Naar buiten sluipen, ramen bonzen en snel wegwezen. Weet je hoe koud en donker het is rond 5 december buiten. Mij niet gezien. Wij doen cadeautjes met kerst. Zodat ze natuurlijk wel aan een overdosis cadeaus komen. Lekker warm binnen voor de plastic boom, zingen ze: “Jingle Dell, Jingle Dell…..”

Waar ik ook zo’n hekel aan heb zijn surprises. Lekker knutselen in het geniep met die smerige papier maché. Dan eet ik nog liever een bak pepernoten met ‘sinaasappelkorst’ op. Een doos met krantensnippers vond ik knutsel-achtig zat. Sinds ruim drieëntwintig jaar heb ik geen surprise meer gemaakt. Zodra ik bij machte was om voor mezelf op te staan, deed ik aan ‘werkweigering’. Tjuus met jullie grappen. De beteuterde gezichtjes van de ijverige surprise bouwers zie ik nog voor me. Helemaal aan gruzelementen gescheurd, je knutselwerk. Daar sta je dan met je peen en uien gezicht.

Zelf zou ik het als kind trouwens helemaal niet erg hebben gevonden, als zwarte piet zou verdwijnen. Eerlijk is eerlijk, ik was op mijn vijftiende nog doodsbang. Ja, ik was op de hoogte hoor, maar toen ook al een ‘koningin schijtebroek’. Wij gaan niet naar de intocht. Een paar keer een poging gedaan, maar bij de eerste glimp van de stoomboot, waren ze er al klaar mee. We hebben er zelfs een keer eentje geschminkt. Twee dagen later liep ze nog met een opgezwollen gezicht, allergisch voor schmink, ook dat nog. Eigenlijk hoop ik dat het voorlopig nog een beetje rustig blijft rond het Sinterklaas gebeuren en de opening van de pepernotenwinkels ook nog even op zich laat wachten.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Follow Simone Dokter on WordPress.com

Simone Dokter

rondvaart

rondvaarten en boottochten in en om Utrecht

joepblog

Miniaturen over vaderschap familierecht en nog wat dingen ----------------------------------------------- scroll down of klik op het pijltje

NUtblog

Ars longa, vita brevis

annick leest

een boekenblog

daanschrijft

over het bijzondere in het alledaagse

Trendy Goodies

Een site/blog waarin ik over ons leven, onze dieren, mijn creatieve ideetjes, mijn webwinkel Trendy Goodies en mijn leven met fybromyalgie schrijf.

samentegendehardewereld

Just another WordPress.com site

Jellybeats

a personal life style blog

Ewoud Butter

Zelfstandig onderzoeker, adviseur, (toneel)schrijver

dagelijks iets degelijks

een kijk op de wereld van wielrennen, muziek, literatuur, theater, film, erotiek en zoveel meer dingen die het leven aangenamer maken

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Vertel me een verhaal

Digitaal atelier van Cathérine Ongenae

Luuk

Natuur en wat ik verder ontmoet

Anouk Fierens

#noukiestekeningetje

david troch

man van het woord

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

cindyknoke.wordpress.com/

Photography and Travel

Martin Jan Melinga

Gezondheidsfilosoof en innovator | Een kritische blik op de maatschappij en de gezondheidszorg in het bijzonder. Pleit voor Leefstijl Gezondheidszorg. Op persoonlijke titel!

Gedachtenspinsels

Personal Lifestyle Blog

wanda politica

Wanda Dijkstra - iemand met ambities, meningen en fouten.

NooitMeerBuitenSlapen

Verhalen van een ervaringsdeskundige

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

feetjeblogt

Het leven door de ogen van Feetje

Stukkie lezen?

In alles zit een verhaal

blogbydenisee

blogbydenisee

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Tifosa

Vrouw, mama, zot van mijn man en kinderen, lezen, sport, tv, eten en Italië

desperate huismus

De avonturen van een huismus in Chicago

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

Vintage Vision

Creatieve blog over mode, decoratie en fraaie hebbedingetjes!

reismeermin

Just another WordPress.com site

©urieuzeneuzemosterdpot

see it, feel it, enjoy it!

JEAN PHILIP DE TENDER

everything is a story

Henningsheim

Alltägliche Begegnungen

KoningsKrabbels | Sandra de Koning - van de Pol

Mijn Koningskrabbels gaan over Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Laten & Later...

About my so called life!

Aut inveniam viam, aut faciam

Life through Cat's eyes

What you seek is seeking you #Rumi

Denkgedachten

Een bescheiden poging om mezelf, de mens(heid) en het Leven beter te begrijpen

#sylviawitte

korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres

watikzoalbeleef

This WordPress.com site is the bee's knees

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

IMPREINTofficial

The official page of the artist created to host the project 'CUT OFF'.

Sonja leest&schrijft

You know you've read a good book wen you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend