Dag vakantie

De zomervakantie is voorbij. Zes weken geen structuur. Lang opblijven, zwarte nagelranden, lange teennagels, een dag niet douchen, maaltijden vervangen door een bak chips. Ontbijten met een frikandelbroodje, plaktattoeages op het voorhoofd en dit alles in gematigde versie uiteraard. Ze leken weggelopen uit het verhalenboek ‘De viezerdjes’. Wat heerlijk, van mij had de vakantie nog wel een paar weken langer mogen duren. Een pesthekel heb ik aan ‘vroeg’ opstaan en stel dit zo lang mogelijk uit. Als een dolle stier moet ik dan heen en weer rennen tussen boterhammen en haren kammen. Ondertussen durf ik ook nog te krijsen dat iedereen zijn giechel moet houden. Het is namelijk nog midden in de nacht…..gevoelsmatig dan.

Gisteravond was het weer zover. De laatste zondagavond van de zomervakantie. Rond een uur of zeven gaan de raderen draaien. Gymschoenen. Zes weken de tijd en de laatste avond bedenk ik me, dat ze nieuwe gymschoenen nodig hebben. Hoopvol gooi ik twee paar oude vodjes hun kant op. Passen die handel. Misschien zijn de voetjes niet gegroeid. Tevergeefs natuurlijk. Nog even controleren of een klein stukje extra teennagel eraf het verschil kan maken, maar helaas. Teentjes dubbel is ook geen optie. Nu we toch bezig zijn, kunnen we meteen kleding passen. Een hoop gemopper, maar ik ben niet van plan om de dames als een stel schobberdebonken naar school te sturen. De eerste indruk telt. Daarna zien we wel weer.

Die twee zijn gegroeid, niet normaal. Volgend jaar zomer krijgen ze niks meer te eten. Het is wel goed met ze. Heel de boel opvreten en ook nog om een nieuwe garderobe moeten. Voor nu ontkomen we er niet aan. Tevens hadden we een zak vol kleding met gaatjes en DNA van pizza, macaroni, cola en cocktailsaus. Graaiend in de kasten komen we de door chloor verbleekte badpakken tegen. Perfect voor de zwemles van morgen. Het balletpakje is zijn bordeauxrode kleur gelukkig niet verloren. De panty is getransformeerd tot ‘peeptoe-panty’. En de spitzen….dat gaat weer geld kosten.

Dolgelukkig ben ik met deze sores van niks. We leven in vrijheid. Zijn voorzien van eten en een warm bed. Het Libische jongetje met een kapotte teddybeer, het Syrische meisje met de droevige ogen, het kindsoldaatje uit Congo. Wat gun ik deze kinderen en hun ouders ook deze nietszeggende misère.

Huishouden van Jan Steen

“Ik zou weleens bij je binnen willen kijken. Volgens mij is het een chaotisch huishouden.” Het leuke van zo´n avondje uit in eigen stad is dat je mensen tegenkomt en ineens een naam bij een gezicht krijgt. Zo ook bij deze mevrouw, wat een leukerd. Het heeft me wel aan het denken gezet, haar uitspraak. Zien mensen mij als één of anderen tokkie, een ´ordi pordi’ een viezerik?

Weet je, ik ga proberen een beschrijving van mijn leefeenheid te geven. Nee, geen foto’s…..ik ben tenslotte geen fotograaf. We vertoeven met zijn allen vaak in de woonkamer van ongeveer vijfenvijftig vierkante meter. De kleuren op alle muren zijn donker- en lichtzeegroen. Het centrale punt is de grote zelfgemaakte eettafel voor sowieso tien personen en met een beetje passen en meten kunnen er altijd meer bij. Een gevonden houten trap doet dienst als boekenkast. Af en toe rent er een kind doorheen met de klauwtjes vooruit, dan komt heel de handel naar beneden. Een grote loungebank voor zeker zes languit liggende mensen. Een opgepimpt dressoir met deuken en krassen. Ideaal, we kunnen gewoon doorrammen met de deurtjes. Een grote spiegel. Eigenlijk hoort zo’n spiegel op een kast, hier staat hij op de grond. Eén meisje maakt er gebruik van om balletpassen te oefenen en een ander meisje spettert hem vooral onder als ze iets te dichtbij Dolly Parton aan het playbacken is. Een joekel van een televisiekast en wel één hele plant. De rest is dood.

Een bloedhekel heb ik aan tierelantijnen en dol ben ik op tweedehands ‘rommel’, gekocht of gevonden. En dan bedoel ik echt tweedehands ‘rommel’. Niet de meubels en toebehoren, die zo zijn gemaakt en verkocht worden in een netjes geëtaleerde winkel. Prullaria ga je bij mij niet terugvinden. Aan een rondslingerende krant kan ik mij al ergeren. Het liefst zou ik willen, dat iedereen de kopjes en bekers op kleur terugzet in de kastjes. In een rare bui wil ik de kleding ook weleens op kleur leggen om er na drie dagen achter te komen, dat er een kleurenblinde orkaan doorheen is gegaan. De Wc-rol moet altijd op de juiste manier worden opgehangen, al verschillen de meningen hier weleens over. Mijn mening is de juiste.

Heb ik nu een impressie kunnen geven van hoe het er hier aan toe gaat? We kunnen met deze beschrijving nog steeds alle kanten op en eigenlijk……was dat ook de bedoeling. Ik houd van mijn gestructureerde huishouden van Jan Steen.

Tipsy

Drink met mate. Wat? Drink met je maten? We kennen het allemaal wel. Van die avonden waarbij de drank rijkelijk vloeit. Het beregezellig is. Je voor je gevoel heel de wereld aan kan. Denkt dat je kunt dansen als een pas afgestudeerde danseres van de dansacademie. Je intelligentie deze avond echt de spuigaten uitloopt. Je vrienden wordt met die verwaande muts. Joh, ze valt reuze mee ‘in het echt’.

In werkelijkheid, zeg je ja waar het nee moet zijn. Begrijp je soms niet helemaal wat de ander verteld, maar….we filosoferen zo fijn. We zitten echt op dezelfde golflengte, die van de drank welteverstaan. Dans ik de ‘oeps, ik stoot iedereen aan salsa’. Kijk ik met mijn linkeroog in iemands rechter broekzak. Zweren, dat ik recht loop, terwijl ik de gehele straat benut.

Nu zijn op dit moment de Havendagen aan de gang. Menig jaar heb ik op bovenstaande wijze afgesloten. Ieder jaar kraam ik in het rond: “Ik doe een beetje rustig aan hoor, dan heb ik nog iets aan de zondag.” Een loze belofte aan mezelf, behalve het jaar waarin ik zwanger was. Overigens ben je dan die ‘intelligente gesprekken’ ook snel zat. Deze avond ben ik ook eerder naar huis gegaan.

Die avond waarop we het ‘licht’ hebben uitgedaan en plaats namen op een bankje om iedereen naar huis te sturen, zal ik ook niet gauw vergeten. Nog even een broodje makreel gescoord, want aan het einde van zo’n avond moet er natuurlijk wel gegeten worden. Binnen twee seconden lag dat broodje op de grond. Hoe is het mogelijk? Gelukkig kon je van de vloer eten, dus geen probleem. Aan het einde van zo’n avond, als de verzadiging is toegetreden, weet je: morgen ga ik het zwaar krijgen.

Zulke avonden zijn om in te lijsten, ondanks de zware nasleep. Een gezellig avond is niet altijd in combinatie met drank hoor. Zeer zeker niet zelfs. Maar deze avonden of middagen hebben wel altijd extra ‘sjeu’, dit komt natuurlijk door het ontstane roesje. Voor dit jaar heb ik natuurlijk weer met mezelf afgesproken: rustig aan. Mocht iemand mij tegenkomen en loop ik niet recht, kijk ik in  je rechterbroekzak, spreek ik Afrikaans en doe de hokey pokey. Geen idee waar het door komt. Tenslotte zou ik rustig aan doen…..jij, ouwe zuipschuit.

Zon, zee, strand en glijbanen

We hebben genoten. Zon, zee, strand, aquapark, boulevard en kinderrommel. Wat zien die kinderen er toch in? Plastic strik-diadeem met knipperende lichtjes, lichtgevende ‘boksbeugel’ of afzichtelijke Crocs. Op Schiphol draaien de kinderhersentjes direct overuren bij alle winkeltjes. Tot het moment waarop de ‘kleine’ keihard met haar bolus tegen een tafel aanloopt. Natuurlijk, dat hebben wij weer. Nog geen vijf minuten binnen. Gelukkig viel de schade mee.

We hadden een heerlijke bungalow op een all-in resort. Toch lekker een eigen plek en ondertussen hoef ik nergens aan te denken. Behalve aan hagedisjes en andere insecten. Met een fantasierijke buurman: er zouden eventuele slangen uit de wc-pot kunnen komen, was de toon gezet. Overigens liep de laatste twee dagen ons toilet niet meer goed door. Zou het dan toch? Met een schuimspaan heb ik het toiletpapier uit de pot gevist. Niet te flauw. Mijn wederhelft informeerde of ik mijn verstand had verloren. ‘Joh, er gaat toch niemand koken in een all-in.’

De buffetten waren heerlijk, overdadig en keuze voor iedereen. Overigens schoof ik regelmatig langs het kinderbuffet, die ‘rotzakken’ hadden namelijk heerlijke gehaktballetjes. Natuurlijk acteerde ik dat het voor één van mijn bloedjes was. Enig minpuntje: kinderen willen zelf opscheppen en dat duurt lang. Mensen, wat een eindeloos geduld hebben sommige ouders. Ik had de opscheplepel al drie keer uit die klauwtjes gerukt. Tot mijn grote vreugde bleven alle kindertjes lekker aan tafel zitten, want van ronddwalende of nog erger…..rondrennende peuters en kleuters krijg ik helemaal de kriebels.

Het aangrenzende aquapark heeft voor een hoop plezier gezorgd. De kinderen hebben we niet gehoord. Grote golvende glijbanen, glijbanen waar je met een band vanaf kan, een glijbaan als een centrifuge en ik ben nergens in geweest. Ooit een keer getipt om de zwembroek tussen de bilnaad te ‘frotten’. Als een trein ging het, zo snel. Was meteen ook de laatste keer. Ik ‘frot’ niks meer. Jaren later toch nog eens een poging gedaan. Zwembroek netjes laten zitten, niks aan het handje. Is die glijbaan ‘ineens’ overdekt en zwart. Ik zag geen hand voor ogen, opende mijn giechel, raakte in paniek en kwam die glijbaan uit….als een happende vis op het droge.

Nu zijn we weer thuis en kunnen terugkijken op een mooie herinnering. Iedereen is weer bezig met zijn eigen beslommeringen hier in huis. Een berg wasgoed lacht mij tegemoet en ik…..ik lach terug. Welkom thuis.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Follow Simone Dokter on WordPress.com

Simone Dokter

rondvaart

rondvaarten en boottochten in en om Utrecht

joepblog

Miniaturen over vaderschap familierecht en nog wat dingen ----------------------------------------------- scroll down of klik op het pijltje

NUtblog

Ars longa, vita brevis

annick leest

een boekenblog

daanschrijft

over het bijzondere in het alledaagse

Trendy Goodies

Een site/blog waarin ik over ons leven, onze dieren, mijn creatieve ideetjes, mijn webwinkel Trendy Goodies en mijn leven met fybromyalgie schrijf.

samentegendehardewereld

Just another WordPress.com site

Jellybeats

a personal life style blog

Ewoud Butter

Zelfstandig onderzoeker, adviseur, (toneel)schrijver

dagelijks iets degelijks

een kijk op de wereld van wielrennen, muziek, literatuur, theater, film, erotiek en zoveel meer dingen die het leven aangenamer maken

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Vertel me een verhaal

Digitaal atelier van Cathérine Ongenae

Luuk

Natuur en wat ik verder ontmoet

Anouk Fierens

#noukiestekeningetje

david troch

man van het woord

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

cindyknoke.wordpress.com/

Photography and Travel

Martin Jan Melinga

Gezondheidsfilosoof en innovator | Een kritische blik op de maatschappij en de gezondheidszorg in het bijzonder. Pleit voor Leefstijl Gezondheidszorg. Op persoonlijke titel!

Gedachtenspinsels

Personal Lifestyle Blog

wanda politica

Wanda Dijkstra - iemand met ambities, meningen en fouten.

NooitMeerBuitenSlapen

Verhalen van een ervaringsdeskundige

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

feetjeblogt

Het leven door de ogen van Feetje

Stukkie lezen?

In alles zit een verhaal

blogbydenisee

blogbydenisee

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Tifosa

Vrouw, mama, zot van mijn man en kinderen, lezen, sport, tv, eten en Italië

desperate huismus

De avonturen van een huismus in Chicago

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

Vintage Vision

Creatieve blog over mode, decoratie en fraaie hebbedingetjes!

reismeermin

Just another WordPress.com site

©urieuzeneuzemosterdpot

see it, feel it, enjoy it!

JEAN PHILIP DE TENDER

everything is a story

Henningsheim

Alltägliche Begegnungen

KoningsKrabbels | Sandra de Koning - van de Pol

Mijn Koningskrabbels gaan over Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Laten & Later...

Life through Cat's eyes

What you seek is seeking you #Rumi

Denkgedachten

Een bescheiden poging om mezelf, de mens(heid) en het Leven beter te begrijpen

#sylviawitte

korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres

watikzoalbeleef

This WordPress.com site is the bee's knees

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

IMPREINTofficial

The official page of the artist created to host the project 'CUT OFF'.

Sonja leest&schrijft

You know you've read a good book wen you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend