De smullerij van een ‘laserpenner’

En van zulke berichten schrik ik me dan weer het leplazarus. Nietsvermoedend nip ik van mijn bekertje automatenkoffie, daar krijg ik normaal al bijna buikloop van, en voel een ‘wee’ opkomen. ‘Elke dag is er wel een vliegtuig dat beschenen wordt met een laserpen. Levensgevaarlijk.’ Deze tekst staat bovenaan het artikel. Wat nou levensgevaarlijk? Zulke berichten wil ik niet lezen ja, binnenkort zit ik zelf in het vliegtuig en ik ben niet van plan om onderdeel te worden van één of ander geweldige lichtshow in de lucht. Opzouten met je laserpen.

Zulke achterlijke gladiolen lopen er dus rond. Ze vinden het heel spannend om precies in de ogen van een piloot te gaan schijnen. Deze man wordt daardoor verblind en verder wil ik het niet weten. Zulke berichten lees ik dan weer. Ik…..de scherpschutter, die de stewardessen continue in de gaten houdt. Waarom? Ik let op of dat ze niet ineens gaan ‘fasten your seatbelten’ halverwege de vlucht. De zuurstofmaskers heb ik al uit de kastjes gerukt, voordat de gordels dichtklikken namelijk. Deze dames en enkele heer moeten gewoon lekker blijven lopen: de paden op, de lanen in. Vooruit, strooi rond die repen Toblerone en smerige sandwiches.

De gevolgen van zulke domme acties zijn niet mis. De grapjassen lopen de kans op een maximale straf van vijftien jaar of een fikse geldboete. Natuurlijk en toen ging de wekker. Welnee, ze krijgen gewoon een werkstraf van 240 uur en klaar zijn ze. Lekker papiertjes prikken in de berm. Waarom laten we ze geen honden- en kattendrollen opruimen en nuttigen tussen de middag? Eerst even met de laserpen in de oogjes en dan schuiven maar. Wat zullen ze smullen. Tevens komen we van alle schijterij af op straat.

Deze gedachten zet ik maar van me af en nip rustig verder. Laat het los, Simone. En dat doe ik. Maar ik sta dit keer niet voor mezelf in, als er weer zo’n irritant rotjong in het vliegtuig zit. Zo’n verwend ettertje met de ‘grappige’ tekst: “We storten neer.” De ouders zitten erbij en zeggen er niks van. Nee, ze zijn allang blij dat Beau-Pieter-Boris-Jan nog niet ontploft is. Het is jammer, dat je zo’n kind niet ongemerkt kan knijpen. Misschien moet ik ook eens op zoek naar zo’n laserpen.

Handige Harry

Ligt het aan mij? Ligt het aan mijn blonde haar? Zit het in de genen? Handigheid is niet te koop, zeggen ze toch. Beetje jammer voor mij. Laatst zei iemand: “Je moet eens een stukje schrijven over je klunzigheid.” Vandaag weer een reactie van hetzelfde kaliber. Als mensen dit tegen je gaan zeggen, valt het blijkbaar op. Een brainstormsessie van drie minuten en ik had al een kladblaadje vol.

Ook vandaag de dag, zevendertig lentes jong gaat de ‘ellende’ gewoon door. Doodgewoon tanken is al een hele uitdaging. Getankt heb ik nog steeds niet. Ik krijg dat kolere deksel niet open. Geduwd, getrokken en de rambam in gescholden. Hij bleef gewoon dicht. Volgens deskundigen in mijn omgeving moest ik misschien wel aan een hendel trekken. Nou, ik ben er niet aan begonnen. Voordat je het weet, heb ik die halve auto gesloopt.

Neem mij mee uit eten en de kans is aanwezig, dat mijn schnitzel binnen de kortste keren op de grond ligt. Een volleerd beoefenaar ben ik. En is het niet mijn schnitzel, dan toch zeker wel mijn bestek. Tijdens het dineren zet ik eigenhandig mijn bril recht. Geef me twintig seconden en ik heb twee halve brilletjes.

Nadien kunnen we lekker gaan zwemmen. Met open bakkes zwem ik onder water, zo kadoink tegen de glijbaan aan. Een stuk van mijn tand af, alsof het niks is. Op het grasveldje naast het zwembad show ik stoer de handstand en breek daarbij mijn ringvinger. Overigens kwam ik daar drie weken later pas achter….die vinger bleef maar pijn doen.

Bij het boodschappen doen, pik ik steevast de karretjes eruit met een lam wiel. Zodat ik constant moet corrigeren, zo over mijn eigen tenen heen. Gelukkig hebben ze bij de supermarkt een normale ingang. Ooit een keer over een obstakel moeten stappen en had binnen een mum van tijd een winkelhaak in mijn broek van minstens dertig centimeter……op mijn achterste.

Het verbaast me dat ik nog nooit van een roltrap ben gemieterd. Als een houten Klaas sta ik te staren totdat de juiste trede langskomt. Terwijl andere mensen elegant langs zwieren, spring ik erop. Om vervolgens als een ‘dronken lor’ te balanceren. Weet u nog, smetvrees. Iedereen zit met zijn ‘poepklauwtjes’ aan de leuning. Hetzelfde verhaal op het vliegveld. Over drie weken is het weer zover. Dan gilt dat secreet: “Mind your step!” Ik hoop van harte, dat ik overeind blijf.

Zwemplezier

Terug in de tijd……jaren tachtig. Alle spullen verzamelen, badkledij, handdoeken, windscherm, parasol, speelgoed, koelkoffer, BBQ en surfplank. Hond mee, alles in de auto en richting de Kreken in Ouwerkerk. Opa, oma, tantes, ooms, nichtje, neefje, iedereen komt naar de afgesproken plek.

Alles installeren, daar deed ik dan weer niet aan mee en genieten maar. Teentje voor teentje het water in. Toen was ik ook al een schijtlijster eerste klas. Palingen zwommen er rond had ik gehoord. Palingen oftewel lijkenvreters (zou dit echt?). Helaas had ik een heel realistisch beeld gevormd voor mezelf en was ontzettend bezorgd. Straks ziet zo´n paling mij voor een lijk aan. Mijn hersens zaten toen al vol met rare kronkels. Bij het woord kronkels denk ik alweer aan paling, zie je…..zo snel gaat dat. Gelukkig waren er ook momenten, waarop die gedachten naar de achtergrond waren gesijpeld en ik vrij kon zwemmen en genieten.

Halverwege de middag werd het de hoogste tijd voor een bezoekje aan de caissons. Als kind zie je die enorme betonnen blokkendozen en sta je verder niet stil over het hoe en waarom. Ik zag het als een enorm groot speeltoestel waar je bovenop wilde komen om vervolgens stoer te doen. Niet te stoer, want ik durfde niet dicht bij de rand te komen. Er was ook een ingang, meer een gat kan ik me herinneren. Bij binnenkomst, een grote lege ruimte vol met zand, dat was nog eens een zandbak. Nu is er sinds 2001 het Watersnoodmuseum gevestigd. Het museum geeft een impressie van redding, hulp en wederopbouw.

En nu…..nu gaan we niet meer op pad. Nee, we hebben een groot zwembad in de tuin en ben ik constant in de weer met teststrips, chloortabletten en pH tabletten. Tevens gil ik vanaf de zijlijn, dat er niet in gepist mag worden. Tot mijn grote vreugde gaan ze inderdaad naar het toilet. We hebben een voetenbad gemaakt, zodat iedereen eerst in dat badje stapt en dan in het zwembad. Net echt. Gisteren heb ik die ‘pissebedden’ de complimenten gegeven. De zesjarige trok een wat bedremmeld gezicht. “Ik heb wel één keer. Echt maar één keertje in het……voetenbad geplast.”

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Follow Simone Dokter on WordPress.com

Simone Dokter

rondvaart

rondvaarten en boottochten in en om Utrecht

joepblog

Miniaturen over vaderschap familierecht en nog wat dingen ----------------------------------------------- scroll down of klik op het pijltje

NUtblog

Ars longa, vita brevis

annick leest

een boekenblog

daanschrijft

over het bijzondere in het alledaagse

Trendy Goodies

Een site/blog waarin ik over ons leven, onze dieren, mijn creatieve ideetjes, mijn webwinkel Trendy Goodies en mijn leven met fybromyalgie schrijf.

samentegendehardewereld

Just another WordPress.com site

Jellybeats

a personal life style blog

Ewoud Butter

Zelfstandig onderzoeker, adviseur, (toneel)schrijver

dagelijks iets degelijks

een kijk op de wereld van wielrennen, muziek, literatuur, theater, film, erotiek en zoveel meer dingen die het leven aangenamer maken

Di's Storia

verhalen gedichten illustraties

Vertel me een verhaal

Digitaal atelier van Cathérine Ongenae

Luuk

Natuur en wat ik verder ontmoet

Anouk Fierens

#noukiestekeningetje

david troch

man van het woord

Vreemde avonturen in een klein dorpje

Met Nonkel Juul, Bieke en tal van anderen

cindyknoke.wordpress.com/

Photography and Travel

Martin Jan Melinga

Gezondheidsfilosoof en innovator | Een kritische blik op de maatschappij en de gezondheidszorg in het bijzonder. Pleit voor Leefstijl Gezondheidszorg. Op persoonlijke titel!

Gedachtenspinsels

Personal Lifestyle Blog

wanda politica

Wanda Dijkstra - iemand met ambities, meningen en fouten.

NooitMeerBuitenSlapen

Verhalen van een ervaringsdeskundige

ZICHTBAAR ALLEEN

Een blog over poëzie

feetjeblogt

Het leven door de ogen van Feetje

Stukkie lezen?

In alles zit een verhaal

blogbydenisee

blogbydenisee

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Tifosa

Vrouw, mama, zot van mijn man en kinderen, lezen, sport, tv, eten en Italië

desperate huismus

De avonturen van een huismus in Chicago

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

Vintage Vision

Creatieve blog over mode, decoratie en fraaie hebbedingetjes!

reismeermin

Just another WordPress.com site

©urieuzeneuzemosterdpot

see it, feel it, enjoy it!

JEAN PHILIP DE TENDER

everything is a story

Henningsheim

Alltägliche Begegnungen

KoningsKrabbels | Sandra de Koning - van de Pol

Mijn Koningskrabbels gaan over Lief, Leuk, Lachen, Leven, Lessen, Lezen, Luisteren, Langdradig, Lastig, Lanterfanten, Lef, Laten & Later...

About my so called life!

Aut inveniam viam, aut faciam

Life through Cat's eyes

What you seek is seeking you #Rumi

Denkgedachten

Een bescheiden poging om mezelf, de mens(heid) en het Leven beter te begrijpen

#sylviawitte

korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres

watikzoalbeleef

This WordPress.com site is the bee's knees

Peter Gortworst

Korte en soms iets minder korte verhalen.

IMPREINTofficial

The official page of the artist created to host the project 'CUT OFF'.

Sonja leest&schrijft

You know you've read a good book wen you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend